PaniDava

• Pokaż innym

wtorek, 17 czerwiec 2008 o 13:31

Przyjacielu:

Wesołych Świąt. Każdych z tych wszystkich lat kiedy przestałam się odzywać.
I to wcale nie tak że nie chciałam że nie miałam czasu i że zapomniałam adresu. Zastanawiałam się co właściwie mam Ci napisać. Obiecałam sobie że nie będą to wielkie słowa bo ich w życiu dostałam w nadmiarze.
Wiesz przez wiele lat prowadziłam zapiski krótkich dialogów które prowadziłam z ludźmi. A może raczej Oni ze mną. Dialogów z Tobą też. Teraz kiedy siedzę i popijam popołudniowe cappuccino lubię je poczytać raz jeszcze.
Wiem że jesteś ciekawy co u mnie.
U mnie tak wiele. Mam dom męża kota syjamskiego i obronnego psa. Wszystko co kobieta w moim wieku mieć powinna. Myślałam kiedyś że zawsze będzie tak jak kiedyś. Że będę dla wszystkich online i fullservis. Myliłam się.
On przynosi mi poranne espresso i pozwala się często kochać przy włoskich piosenkach. Taki jest ten mój mąż. Kupił mi torebkę LV i wszystkie książki jakie sobie wymarzyłam.
Raz w tygodniu chodzimy do restauracji. Raz w tygodniu do kina i na ulubioną kawę. Raz w miesiącu do opery.
Co niedziele przynosi mi śniadanie do łóżka a w piątki robi kolację. Codziennie mówi że pięknie wyglądam.
Na urodziny dostaje ulubione perfumy a na wakacje wyjeżdżamy na Kretę.
Zawsze w środy wychodzę do fryzjera. W czwartek do kosmetyczki.
Codziennie wyprowadzam psa kupuje prasę i warzywa na targu.
A i mam moje ukochane małe stare porsche.
Może będziemy mieli dziecko. Nie wiem tego. On skupia się na karierze.
Od drzwi wejściowych do bramy wjazdowej rośnie jakaranda. Jakbyś mógł zobaczyć jak cudnie kwitnie. Lubię chodzić po tych płatkach boso.
Wiesz kręcą mi się teraz włosy. Wiem dziwne nigdy tak nie miałam.
Nie uwierzysz ale codziennie chodzę w sukienkach. Tak jak zawsze chciałam. I czytam książki z kotem na rękach.
Myślałeś kiedyś że tak to się wszystko potoczy? Na pewno nie.
Pamiętasz jak kiedyś rozmawialiśmy o Szczęściu. O Naszych obawach i lękach że nigdy Ono nie zagości. Że człowiek będzie tak chodził i szukał bez celu.
Ja mam kota psa i dobrego mężczyznę. Czy to jest właśnie Szczęście?
Mam tylko kilka zmarszczek ale to od śmiechu wiesz.
I nie palę praktycznie w ogóle. Na sylwestra raz do roku. Dla zabawy.
Brakuje mi Wszystkich bliskich. Wiem że drogi się rozchodzą. Ludzie wyjeżdżają i zakładają rodziny.
Ograniczają swój czas do pracy i dziecka.
Ale mi Wszystkich brakuje. Wiem że jeśli bym się z spotkała z Kimś to byłoby jak dawniej. Nawet tak jakbyśmy się wczoraj dopiero rozstali.
Nie wiem co się ze mną stało. Z tą kobietą która kochała tańczyć i śmiać się choć miała smutne oczy.
Dalej pije codziennie lampkę wina. Kiedy On już zaśnie. Albo szybkiego drinka.
Był taki czas kiedy myślałam że moje życie się zmieni. Chciałam nawet wrócić do mojej wielkiej Miłości (jeśli Miłość można w ogóle podzielić na wielką i nie-wielką). Chciałam tyle rzeczy.
Nie wiem czym jest Szczęście.
Czasami myślę że człowiek po długiej walce jest zmęczony i przestaje bo i tak nie wierzy że wygra.
Nie wiem czy ja przestałam walczyć czy to co mam to moja porażka czy zwycięstwo.
On nie tańczy tak jak ja chce. W sumie tańczy nijak.
Nie sądziłam że tak bardzo kiedykolwiek będzie mi tego brakowało. Zawsze sobie jakoś z tym radziła a teraz nie.
Tu wino jest naprawdę bardzo dobre. Muszę Ci wysłać butelkę.
Myślę czy znalazłeś Szczęście. Mam nadzieje że tak.
Kiedyś pijąc kawę patrzyłam na włoską rodzinę. Nie wiem czemu ale ten mężczyzna był niesamowicie do Ciebie podobny. Włosy rysy twarzy. Nawet dłonie miał jak Ty.
Siedział z dzieckiem i żoną. Wyglądał na lekko znudzonego. Dziecko przytulał mocno na żonę nie zwracał uwagi. W sumie nie zwracał uwagi na cokolwiek. Pił sok bananowy i wykrzywiał usta jakby to była whisky bez lodu. Zrobiło mi się Go żal. Tylko nie wiem czy dlatego że był taki smutny czy dlatego że tak mi przypominał Ciebie.
Mam nadzieję że budzisz się z uśmiechem.
Żałuje że nie powiedziałam Ci kilku ważnych rzeczy ale w sumie teraz i tak nie mają one znaczenia.
Słowa które nie mają znaczenia.
Tak wiele się zmienia nie sądziłam że kiedykolwiek to powiem.
Nie widziałam Cię tak długo ale wiem jakbyś mnie przywitał

Ty: Moja Droga wyglądasz jak milion dolarów
ja: ja nie wyglądam jak milion dolarów. Ja nim jestem

Tak właśnie bym odpowiedziała. Wiem że pamiętałbyś żeby powiedzieć 'Moja Droga'. To mnie rozczula.
Znowu pojechalibyśmy gdzieś przed siebie nocą. Jak kiedyś. Popatrzeć na gwiazdy i nic nie mówić.
Przepraszam że się odzywam. Może nie powinnam. Jest noc i ten pies znowu szczeka. A tu jest zawsze tak spokojnie.
Czytam znowu te dialogi.

Ty: czujesz się czasem samotna?
ja: codziennie.

I wiesz nic się przez te wszystkie lata nie zmieniło.
Może jestem spokojniejsza i nie podnoszę głosu. Nie śpiewam piosenek kiedy się kąpię i tańczę tylko walca którego nauczyłam się na kursie wiele lat temu.

Nic się nie zmieniło.

Nie musisz odpisywać jeśli nie chcesz.
I tak codziennie rano mam nadzieję że dostane od Ciebie list. Taki papierowy pisany.
Że staniesz przy furtce i powiesz że ładne mam te jakarandy.

dava